Interne oefening Q3 2018

Op 29 juli was er een interne oefening bij de Lithse Ham. Ineke en Inge hadden verschillende scenario’s bedacht, die de groep redders ter plekke moesten zien op te lossen.

In een van de scenario’s mocht ik een rolletje vervullen. Ik was samen met mijn kind naar de Maas gegaan en ja, je snapt het al, kind kwijt!

Om kwart over 11 gingen we de spullen pakken bij de loods om vervolgens naar de Haven van de Lithse Ham te rijden. Daar gingen we de boten te water laten, hetgeen een oefening op zich was vanwege een vrij steile helling. Maar na 20 minuutjes lagen de boten in het water en brachten Inge en Ineke, mij en de reddingspop naar onze locatie. Ineke kreeg haar eerste natte pak terwijl ze de reddingspop een plaatsje gaf en ik settelde me met mijn handdoek op het strandje. Na een flink aantal pogingen om een banner op te zetten in de wind heb ik mijn handdoekje opgezocht en mijn boek gepakt.

En toen kon het wachten beginnen. De oefening zou rond half twee starten dus in het gezelschap van wat nieuwsgierige koeien en een constante blik op mijn surrogaatkind in het water zat ik klaar om me vol overgave op mijn rol te storten. Voor het andere ongeval waren drie lotussen aanwezig. Zij speelden dat ze een bootongeluk hadden gehad.

Na het telefoontje van Inge was het klaar om in actie te komen. Al snel zag ik een reddingsboot verschijnen, tijd om vol in paniek te zijn. Michael, Marit en Jeroen waren door de centrale post mijn kant opgestuurd. Ze hadden snel door dat ik niet zomaar in paniek was en mijn kind echt kwijt was. Na een goede communicatie met mij en elkaar werd er actie ondernomen en “mijn kind” snel gevonden. Michael zette meteen een reanimatie in nadat bleek dat er geen ademhaling was.

Aangezien mijn locatie niet bereikbaar was voor een ambulance werden “mijn kind” en ik meegenomen op de boot en zette Marit op de boot de reanimatie voort terwijl Jeroen navigeerde en mij probeerde gerust te stellen. Michael had zijn reddingsvest aan mij afgestaan en mocht dus ook even ervaren hoe nieuwsgierig de koeien op de inham waren.

Eenmaal aangekomen bij de kant werden we opgewacht door een aantal andere leden van het team, Menno en Laura. Zij namen het kind en de reanimatie over. De ambulance was inmiddels al onderweg. Alle slachtoffers van het andere ongeval waren inmiddels ook op deze locatie.

Na het aftikken van de casus was ik blij dat het erop zat. Als moeder denk je toch de hele tijd aan je eigen kinderen. Stel dat het een van je eigen kinderen was en geen pop. Heftig, hoop het nooit mee te maken.

Na deze scenario’s mocht ik nog een rolletje vervullen. Onze Lotussen waren namelijk met elkaar aan het “knokken” op het strand. Ik mocht dat aan het team laten weten. Blijkbaar deed ik dat met veel overtuiging, mensen twijfelden of het echt was of nog deel van de oefening ;-).

Na het beëindigen van de oefening werden alle materialen weer netjes opgeborgen en de boten getrailerd, hetgeen wederom een spannend klusje was maar met vereende krachten snel gedan was. We hebben zelfs nog hulp mogen verlenen aan wat andere schippers met traileren, echte redders in nood toch Jeroen? Na een ronde van tips en tops gingen we terug naar Uden. Boten wassen en naar de loods en vervolgens door naar een gezellige afsluitende BBQ.

Erg leuk om zo’n interne oefening eens van deze kant mee te mogen maken.

Geschreven door: Patricia van de Burgt