NK Serc 2019

Iets meer dan een maand geleden, heb ik meegedaan aan het NK S.E.R.C in Alphen aan de Rijn.
Samen met 2 teams hebben we mee gedaan.

Als ik het over deze wedstrijden heb, hoor ik vaak de vraag: “Wat doe je eigenlijk op zo’n wedstrijd?”. Op zulke wedstrijden hebben de organisatoren een zogenaamd ongeval bedacht. Acteurs gaan dan in het water liggen of daar in de buurt staan en doen alsof er iets is gebeurd, bijvoorbeeld dat er een auto in het water is gereden. Wij als team moeten dan binnen een aantal minuten proberen zo veel mogelijk mensen te redden. Om ervoor te zorgen dat we van tevoren niet weten wat ons te wachten staat, worden we afgezonderd samen met de andere teams en afgesloten van de buitenwereld. Zo mogen we ook geen telefoons gebruiken. Daarna wordt er steeds een team weggeroepen om te doen waarvoor ze zijn gekomen. Dit vind ik altijd heel gezellig, want iedereen moet wachten en iedereen zoekt daarom naar tijdsbesteding. Zo gaan velen met elkaar praten. Dat zorgt er weer voor dat we allemaal vaak vriendelijk en sportief tegen elkaar zijn.

Laten we nu verder gaan naar het NK zelf. De dag zelf was voor mij erg geslaagd. Het was mijn tweede wedstrijd en tevens een zeer bijzondere ervaring. Eerst dacht ik dat het publiek en de wedstrijddruk me mogelijk kon afleiden. Maar toen de eerste ronde eenmaal begon en ik het zwembad inliep had ik even niet meer door dat het publiek er überhaupt was. Meestal ben ik dan zo bezig met het ongeval dat ik even vergeet dat al die mensen kijken hoe ik het doe. Toen we in de gang stonden te wachten en we een blad kregen die ons een Sneek Peek gaf van wat er komen ging kwamen de zenuwen omhoog. Dat kwam omdat ik nu wist dat ik elk moment mocht beginnen. Vervolgens kwam er een persoon binnen die zei dat we mochten gaan en vertelde aan welke kant we moesten zijn, er zijn namelijk 3 teams tegelijk aan de beurt. Blijkbaar waren we dus al gestart. Ik vond dat erg onhandig, want dat ging allemaal van onze tijd af. Elke seconde telt! Ik weet niet heel goed wat er ook al weer precies was gebeurd, maar ik
weet nog wel dat er iets aan de hand was met een omgekanteld bootje. Ik zag een stok in het water liggen en greep deze zodat ik daar mensen aan kon hangen. Helaas was dat niet echt een succes. De stok bleek uit meerdere delen te bestaan en viel helemaal uit elkaar. Dus gig ik naar een man met een reddingvest om. Ik keek eerst nog even of ik andere slachtoffers zag, omdat deze nam al drijvende was. Uiteindelijk heb ik hem gewoon meegenomen naar
de kant en toen ik hem eruit wilde helpen was de tijd voorbij.

Vervolgens was ronde 2 aan de beurt. Er bleek iets te zijn met wat mensen die op een terras aan de
rivier zaten. Sommigen hadden wat gedronken. Eerst zwom ik snel naar twee mensen die aan het
ruziën waren om een bootje. Vervolgens nam Nicky dat over en ben ik terug gezwommen. Onderweg
zwom ik een man tegemoet die met een drijfmiddel terug aan het zwemmen was. Ik wilde bij hem
achterhalen wat er aan de hand was, maar ik verstond niet wat hij zei, dus ben ik terug gezwommen
naar de kant. Daar ben ik een reanimatie gestart en toen eindigde de speeltijd. Tenslotte hebben we
vol spanning afgewacht om te horen of we in de finale zaten. Ik werd heel erg vrolijk toen ik te horen
kreeg dat we en het andere team van Uden in de top 8 zaten. We waren door naar de finale.

Om de het verhaal niet al te lang te maken, zal ik even kort over deze finale vertellen. De finale ging
voor mijn gevoel helaas wat minder. Totdat ik van de rest te horen kreeg dat we het heel goed
hadden gedaan. Daardoor kreeg ik nog wat hoop voor een plaats in de top 3, wat natuurlijk wel
overweldigend zou zijn. Uiteindelijk zijn we op de 7e plek geëindigd. Een prima plaats zou ik zeggen.
Nu kan ik dus wel vertellen dat ik de 7e van Nederland ben!

Geschreven door: Renske