Afgelopen donderdag 30 mei 2019 was er weer de half jaarlijkse rommelmarkt van Reddings Brigade Uden. Deze dag bracht mooi weer met zich mee en verschillende standhouders hadden hun verkoopwaar gestald. Ook enkele leden van de reddingsbrigade zorgden voor de verkoop van eten- en drinkwaren en de nodige promotie voor de club en veiligheid op de markt. Ondanks de lichte regen in de ochtend, bleef het de rest van de dag droog en scheen de zon geregeld. Hierdoor brachten er ruim 3300 bezoekers hun dag door op de rommelmarkt wat weer zorgde voor een goede aanvulling voor de clubkas. Op een enkele incident na, was ook deze rommelmarkt weer een geslaagde dag en hopelijk een goede voorbode voor de rommelmarkten van komend najaar.

Zondagochtend 26 mei trof de organisatie op locatie een pop-up camping van een surfkamp, het was dus erg druk op de kant en in het water, hier was geen rekening mee gehouden…..

Alle deelnemers van Reddingsbrigade Veghel en Reddings Brigade Uden werden verwacht bij de loods. Hier ontvingen enkele leden een whatsapp waarmee ze verkozen waren tot teamcaptain, nadat zij voor hen toegeschreven enveloppe gevonden hadden konden ze aan de slag om hun team bij elkaar te roepen en de materialen te verzamelen. Elk team kreeg een andere route met een ander eindpunt, van elkaar wisten ze niet wie waar heen ging. Op locatie aangekomen als ze deze al konden vinden of bereiken was de oefening direct gestart, het CP team (welke in eerste instantie niet wist dat ze CP waren) konden gelijk de tent opzetten en hun ‘kantoor’ inrichten. De andere teams troffen een ongeval op hun locatie (als ze er al bij konden komen) en gingen gelijk vol aan de bak om de slachtoffers gerust te stellen en te helpen. Van gebroken benen, tot allergische reactie bij kinderen en paniekzaaiers. Ze moesten er maar mee dealen en de juiste hulp bieden.

Doordat elk team op een andere locatie stond en alles door wilde geven aan de CP werd het daar aardig stress vol. Elk team had een boot op locatie, maar waar waren ze en waar was CP? Middels een waterkaart konden ze doorgeven aan CP waar ze waren, en langzaam aan begon CP zicht te krijgen op de situatie, wie was waar en wat was er waar gebeurd, wie had welke hulp nodig en waar was ondersteuning nodig.

Tot overmaat van ramp kreeg CP ook nog een zwemmer in nood recht voor hun neus. Gelukkig zijn wij redders niet bang voor een beetje water en zonder moeite ging de redder met kleding en al te water om de beste man op de kant te helpen.

Na een korte pauze werden alle slachtoffers weer naar hun locatie gebracht en hadden we een 2e ronde met andere casussen. Nadat alle slachtoffers weer gered waren en iedereen weer bij CP hebben we geëvalueerd om de leerpunten te bespreken voor een volgende keer. Nadat alles weer rijklaar was ging iedereen vermoeid en voldaan weer huiswaarts. We hebben een leuke en leerzame oefening/opleidingsdag gehad.

Dank aan de organisatie, de slachtoffers (lotussen en vrijwilligers) en dank aan alle deelnemers

Donderdag 25 april hebben we onze jaarlijkse ALV gehad. Met de opkomst van 13 leden was dit een gemiddelde opkomst. Ook waren er dit jaar veel afmeldingen, het is altijd prettig om te weten wie er wel en niet komen zodat we
daar rekening mee kunnen houden.

We hebben even stil gestaan bij het verlies van een van onze oprichters en zeer
gewaardeerd erelid George van der Heijden. Helaas hebben we afgelopen jaar afscheid van hem moeten nemen. George was nog altijd betrokken bij de club als 2e penningmeester, iets wat hij nog graag voor lange tijd door had
willen zetten. Gisteravond is Menno van Wely unaniem gekozen tot 2e penningmeester om de rol van George over te nemen. Samen met Hella (penningmeester) zullen zij toezien op het financieel gezond blijven en in goede banen laten verlopen van onze financiën.

We hebben alle jaarverslagen van de verschillende commissies doorgelopen, de kascontrole besproken en hiermee onze penningmeester en het bestuur gedechargeerd voor het boekjaar 2018. Binnen de RVR-commissie heeft een kleine verschuiving plaatsgevonden, Hans van Heeswijk doet een kleine stapje terug (blijft nog wel betrokken bij de commissie), Laura Smits zal als afgevaardigde vanuit deze commissie toetreden tot het bestuur. Voor mij was dit de laatste ALV als waarnemend voorzitter, gelukkig heb ik met alle vertrouwen het stokje over kunnen dragen en
is Nicky Smits unaniem tot onze nieuwe voorzitter verkozen.

Nu rest mij nog alle vrijwilligers nieuw in hun functie hier veel succes en vooral veel plezier in toe te wensen. Ik wil jullie danken voor het vertrouwen van de afgelopen jaren, ik heb dit altijd met veel plezier gedaan en zal zeker nog
betrokken blijven bij deze mooie club. Succes en veel plezier voor alle zwemmers en vrijwilligers.

Op maandag 22 april hadden wij een EHaD wedstrijd in Nederweert. We waren hier met 2 teams: Uden 1 (Laura, Robin, Renske en Sonja) en Uden 2 (Myrthe, Esmee, Timo en Evi). Deze wedstrijd had 2 rondes, de 1e in badkleding en de 2e met kleren. De 1e ronde begon met 15 baantjes in de breedte van het zwembad zwemmen in 3 minuten ‘het ongeval’ nam namelijk plaats aan de andere kant van een meer. Daarna hadden we weer 3 min voor het ongeval waar iemand het water in was geraakt en bewusteloos was geraakt. De 2e ronde begon ongeveer hetzelfde als de 1e, maar dan moesten we 9 baantjes trekken. In dit ongeval was een auto te water gegaan met 2 inzittende. Dit was mijn eerste wedstrijd op de wedstrijdjes op kamp Rosmalen na. Aan het eind van de dag was de prijsuitreiking. Uiteindelijk werd Uden 1 8ste en Uden 2 won de 1e prijs. Dit had eigenlijk niemand echt verwacht. Het was een hele leuke dag en leuk dat ik bij mijn eerste wedstrijd al meteen met mijn team de eerste prijs won! Ik vond het erg leuk om te doen en ben van plan om aan meer wedstrijden te gaan deelnemen!

Ieder jaar zetten onze vrijwilligers zich in voor het voortbestaan van onze vereniging. Veel doen dat op evenementen of als instructeur, een aantal ook nog achter de schermen. Zonder hen zouden wij ons niet zo breed in kunnen zetten zoals we dat nu doen, dus deze mensen verdienen een bedankje. Op 31 maart hebben we dat gedaan voor de mensen die zich in 2018 ingezet hebben.

In de middag hebben we gepaintballd met de mensen die zich in commissies inzetten om alles
wat wij aanbieden, in goede banen te leiden. Twee uur intensief spelen en veel blauwe plekken later, kon iedereen naar huis om te douchen en zich voor te bereiden op spierpijn de volgende dag. Het paintballen was erg leuk, zeker omdat door beide teams erg fanatiek meegedaan werd. Voordat de spierpijn op kon komen, was er eerst
nog een vrijwilligersavond. Hierbij waren niet alleen commissieleden aanwezig, maar was iedereen die zich ingezet had welkom. Ruim 20 mensen meldden zich rond 18.00 in de loods, die aangekleed was met een tent, lichtjes en een
DJ-set van Rens. Na een kort openingswoord werd het buffet geopend en stond er een gevarieerde maaltijd klaar, met als toetje ijsjes. Onder het genot van een drankje en wat hapjes werd de middag en het afgelopen jaar nabesproken. Om iedereen voor zijn/haar te bedanken, was er ook een presentje namens onze vereniging. Iedereen is naar huis gegaan met een waterdichte tas, makkelijk om natte spullen in een droge tas te bewaren, of om droge spullen droog te houden; bijvoorbeeld tijdens een van onze vele evenementen. Leden die niet op de vrijwilligersavond aanwezig konden zijn, krijgen het presentje op het bad.

Wij kijken terug op een geslaagd 2018, waarbij we ons zowel op het bad als daarbuiten van
een goede kant hebben laten zien. We hopen natuurlijk dat onze vrijwilligers ook in 2019
onvermoeid blijven helpen zodat we ook in 2019 kunnen blijven ontwikkelen.

Op zaterdag 16 maart zijn we met een groep gestart met de EHBO cursus. We hebben veel informatie gekregen en volop geoefend met verschillende technieken zoals de Rautek en de stabiele zijligging. Ook hebben we reanimatie en het werken met de AED geoefend. We hebben het deze zaterdag gehad over levensbedreigende ziektebeelden en hoe je moet zorgen voor je eigen veiligheid tijdens het verlenen van hulp.

Het was een intensieve maar superinteressante dag. Op de volgende bijeenkomst, 30 maart, hebben we een flink
aantal casussen voorgeschoteld gekregen waarop we het geleerde van de vorige bijeenkomst moesten gaan
toepassen. Laura, bedankt voor je hulp en ondersteuning als slachtoffer. Inge, bedankt voor de strak verzorgde lessen en heerlijke lunch. Nu allemaal thuis flink aan de studie en op naar het examen op 6 mei!

Iets meer dan een maand geleden, heb ik meegedaan aan het NK S.E.R.C in Alphen aan de Rijn.
Samen met 2 teams hebben we mee gedaan.

Als ik het over deze wedstrijden heb, hoor ik vaak de vraag: “Wat doe je eigenlijk op zo’n wedstrijd?”. Op zulke wedstrijden hebben de organisatoren een zogenaamd ongeval bedacht. Acteurs gaan dan in het water liggen of daar in de buurt staan en doen alsof er iets is gebeurd, bijvoorbeeld dat er een auto in het water is gereden. Wij als team moeten dan binnen een aantal minuten proberen zo veel mogelijk mensen te redden. Om ervoor te zorgen dat we van tevoren niet weten wat ons te wachten staat, worden we afgezonderd samen met de andere teams en afgesloten van de buitenwereld. Zo mogen we ook geen telefoons gebruiken. Daarna wordt er steeds een team weggeroepen om te doen waarvoor ze zijn gekomen. Dit vind ik altijd heel gezellig, want iedereen moet wachten en iedereen zoekt daarom naar tijdsbesteding. Zo gaan velen met elkaar praten. Dat zorgt er weer voor dat we allemaal vaak vriendelijk en sportief tegen elkaar zijn.

Laten we nu verder gaan naar het NK zelf. De dag zelf was voor mij erg geslaagd. Het was mijn tweede wedstrijd en tevens een zeer bijzondere ervaring. Eerst dacht ik dat het publiek en de wedstrijddruk me mogelijk kon afleiden. Maar toen de eerste ronde eenmaal begon en ik het zwembad inliep had ik even niet meer door dat het publiek er überhaupt was. Meestal ben ik dan zo bezig met het ongeval dat ik even vergeet dat al die mensen kijken hoe ik het doe. Toen we in de gang stonden te wachten en we een blad kregen die ons een Sneek Peek gaf van wat er komen ging kwamen de zenuwen omhoog. Dat kwam omdat ik nu wist dat ik elk moment mocht beginnen. Vervolgens kwam er een persoon binnen die zei dat we mochten gaan en vertelde aan welke kant we moesten zijn, er zijn namelijk 3 teams tegelijk aan de beurt. Blijkbaar waren we dus al gestart. Ik vond dat erg onhandig, want dat ging allemaal van onze tijd af. Elke seconde telt! Ik weet niet heel goed wat er ook al weer precies was gebeurd, maar ik
weet nog wel dat er iets aan de hand was met een omgekanteld bootje. Ik zag een stok in het water liggen en greep deze zodat ik daar mensen aan kon hangen. Helaas was dat niet echt een succes. De stok bleek uit meerdere delen te bestaan en viel helemaal uit elkaar. Dus gig ik naar een man met een reddingvest om. Ik keek eerst nog even of ik andere slachtoffers zag, omdat deze nam al drijvende was. Uiteindelijk heb ik hem gewoon meegenomen naar
de kant en toen ik hem eruit wilde helpen was de tijd voorbij.

Vervolgens was ronde 2 aan de beurt. Er bleek iets te zijn met wat mensen die op een terras aan de
rivier zaten. Sommigen hadden wat gedronken. Eerst zwom ik snel naar twee mensen die aan het
ruziën waren om een bootje. Vervolgens nam Nicky dat over en ben ik terug gezwommen. Onderweg
zwom ik een man tegemoet die met een drijfmiddel terug aan het zwemmen was. Ik wilde bij hem
achterhalen wat er aan de hand was, maar ik verstond niet wat hij zei, dus ben ik terug gezwommen
naar de kant. Daar ben ik een reanimatie gestart en toen eindigde de speeltijd. Tenslotte hebben we
vol spanning afgewacht om te horen of we in de finale zaten. Ik werd heel erg vrolijk toen ik te horen
kreeg dat we en het andere team van Uden in de top 8 zaten. We waren door naar de finale.

Om de het verhaal niet al te lang te maken, zal ik even kort over deze finale vertellen. De finale ging
voor mijn gevoel helaas wat minder. Totdat ik van de rest te horen kreeg dat we het heel goed
hadden gedaan. Daardoor kreeg ik nog wat hoop voor een plaats in de top 3, wat natuurlijk wel
overweldigend zou zijn. Uiteindelijk zijn we op de 7e plek geëindigd. Een prima plaats zou ik zeggen.
Nu kan ik dus wel vertellen dat ik de 7e van Nederland ben!

Geschreven door: Renske