Afgelopen zomer vonden een aantal trainingen plaats met het rescueboard. Hieraan konden zowel beginnelingen als ervaren mensen aan meedoen in verschillende groepen. Hieronder de ervaring van een van de deelnemers.

Vanaf het behalen van je Lifesaver 2 diploma kun je meedoen met bewaken bij evenementen. Dit bewaken kan op verschillende manieren: onder andere met de boot, staand/lopend langs de kant óf met behulp van een rescueboard. Dit is een soort surfplank die speciaal bedoeld is voor het redden van drenkelingen. Om hier mee te kunnen werken hebben de afgelopen weken 8 leden (waaronder ik) rescueboard-training gekregen.

Gedurende twee avonden en een zaterdagochtend hebben Nicky en Paul ons kennis laten maken met het rescueboard. De eerste training begon met een rondje peddelen op het board voor iedereen. Het vinden van je evenwicht was daarbij een puntje van aandacht, waar sommigen minder moeite mee hadden dan anderen. Daarna werd geoefend met het eruit halen van slachtoffer die bij bewustzijn is met behulp van een voetje.

Tijdens de tweede training werd geoefend met een bewusteloos slachtoffer. Een bewusteloos slachtoffer kun je natuurlijk niet met behulp van een voetje uit het water halen, dus de techniek die we moesten gebruiken was heel anders. In het kort komt het erop neer dat je het board ondersteboven legt, het slachtoffer met een arm over het board legt met het hoofd uit het water en het been wat het dichtst bij je ligt tegen de zijkant van het board aan. Als je het slachtoffer vasthoudt bij schouder en knie terwijl je het board naar je toe laat kantelen, ligt het board weer goed om in het water met het slachtoffer er bovenop. Nadat iedereen dit geoefend had werd een situatie nagebootst waarbij het slachtoffer bewusteloos onder water verdween. Ook hier kon iedereen weer mee oefenen en daarna zat de tweede training er alweer op.

Tijdens de derde en laatste training kregen we geen nieuwe technieken maar gingen we alles wat we geleerd nog een keer herhalen. Al met al waren het heel leerzame trainingen en zijn er weer 8 leden bij die ingezet kunnen worden bij bewakingen op het rescueboard!

Afgelopen zondag 30 juli 2023 is onze oprichter Hans Kohl overleden. Vanwege zijn gezondheid was Hans de laatste jaren niet meer actief als vrijwilliger binnen onze vereniging, maar tot op zijn laatste dagen is Hans betrokken geweest bij de reddingsbrigade.

Vanaf de oprichting van onze vereniging heeft Hans zich op zeer bijzondere wijze ingezet voor
de reddingsbrigade, van lokaal tot nationaal niveau. Naast zijn decenniumlange periode als
secretaris en waarnemend voorzitter van Reddingsbrigade Uden heeft Hans vele jaargangen
opgeleid op het gebied van zwemmend en varend redden. Daarnaast droeg Hans ruim twintig
jaar lang zorg voor veilige waterrecreatie op Hemelrijk, waar hij veel generaties vrijwilligers tot
volwaardige hulpverleners gemaakt heeft. Op landelijk niveau was Hans bondsschipper, official
en nauw betrokken bij Serious Rescue. Hiervoor heeft Hans in 2013 de bondspenning
ontvangen en is hij in 2015 onderscheiden als ere-official.

Toen zijn gezondheid het enkele jaren geleden niet meer toeliet moest Hans besluiten om een
stapje terug te doen, wat hem zwaar viel. Hij bleef echter betrokken bij de vereniging en
twijfelde nooit om zijn mening te geven over de ontwikkelingen die de vereniging doormaakte.
Hans heeft in zijn laatste jaren veel te verduren gehad met zijn gezondheid, maar hield zich
altijd staande. Twee weken geleden bleek echter dat er geen behandeling meer mogelijk was.
Hans heeft zijn laatste weken gebruikt om afscheid te nemen van diegenen die hem dierbaar
waren. Afgelopen vrijdag heeft Hans dankzij de inzet van een wensambulance nog één keer
rond kunnen varen op Hemelrijk, de plas waar hij ontelbare uren door heeft gebracht, en is hem
roeiend een laatste groet gebracht. Hans is op zondag 30 juli in het bijzijn van zijn naasten
overleden.

Namens het bestuur en alle leden van Reddingsbrigade Uden wensen wij zijn familie en
naasten veel steun en sterkte toe.

Hans, bedankt

Op vrijdag 30 juni mocht ik, op uitnodiging van mijn broer, onderdeel uitmaken van de training van Redings Brigade Uden. Met enige ervaring omtrent reddingszwemmen op zak had ik al redelijk wat kennis omtrent het redden van mensen in nood, dus leek het me een interessante ervaring om mee te maken.

De training bestond uit 2 scenario’s, verdeeld over een team van hulpverleners en een team van slachtoffers. Al snel had ik in de gaten dat ik voor de situaties meer ervaring nodig had dan ik heb (zwemvaardigheid 1, 2 en 3), dus nam ik 2x de rol als slachtoffer aan.

Bij de eerste situatie werd een ongeval met een surfer nagespeeld en bij situatie 2 een uit de hand gelopen zwemervaring van een groep vrienden. In beide verhalen merkte ik dat een rol binnen de Redings Brigade erg serieus genomen wordt en iedereen zeer professioneel omgaat met zijn verantwoordelijkheid

Uiteraard zou dit vanzelfsprekend moeten zijn, maar het is goed om dit ook bevestigd te zien in combinatie met de passie dat dit team heeft. Nogmaals dank dat ik onderdeel mocht zijn van de training – de sport en recreatie op het water in regio Uden is in goede handen dankzij jullie inzet!

Geschreven door: Joey

Op zondag 25 juni werd de laatste waterhulpverleningsles van dit zwemseizoen georganiseerd. Dit keer was het niet in het zwembad maar bij een zwemvijver in Schaijk. Het was een behoorlijke warme en zonnige dag, dus er zou ook zeker gezwommen kunnen worden.

Als eerste hebben we gezorgd dat we een mooi plekje hadden waar we tussen de opdrachten door even uit de zon konden gaan zitten en wat konden drinken. Patricia had een paar parasols mee genomen en we hadden schaduw van de bosjes aan de zijkant van het grasveld. Schaduw genoeg dus.

Daarna konden we beginnen met de eerste opdracht. We werden in groepjes bij Paul geroepen waarna we een locatie op de kaart aangewezen kregen waar we naar toe moesten gaan en een portofoon. De plek moesten we niet bekend maken aan de rest van de groepjes want daar moesten we achter zien te komen door middel van duidelijke vragen tussen de groepjes. Bijvoorbeeld: “Groep 1 voor groep 2. Wat zien jullie voor je? Over”. Tijdens de wandeling naar de plekken toe was het zeker gezellig over de portofoon heen, maar toen we eenmaal aan de opdracht begonnen waren werd er door iedereen goede vragen gesteld en eigenlijk had iedereen op hetzelfde moment de andere groepjes op de kaart gelokaliseerd. Bij terugkomst hebben we de plaatsen vergeleken en iedereen had de andere groepjes behoorlijk goed neergezet.

Vervolgens zijn we wateroefeningen gaan doen. Zo hebben we de bodem afgezocht, hebben we een redding uitgevoerd met een rescuetube en hebben we verschillende methodes geprobeerd om andere personen te verplaatsen. Ook al zijn de oefeningen in theorie hetzelfde als in het zwembad, toch merk je dat het weer net iets anders is als je het in een troebelere zwemvijver uitvoert. In het zwembad kon je natuurlijk de bodem altijd zien, maar dat was hier niet het geval. Bij het wadend de bodem afzoeken kun je de bodem niet zien waardoor, als er een kuil in de bodem zit, je ineens 10cm dieper staat dan daarvoor. Daar wil je natuurlijk niet van schrikken.

Als laatste hebben we nog een Run-Swim-Run gedaan. Dit is een conditie onderdeel binnen de lifeguard opleiding. Hierin moet je 200m rennen, 200m zwemmen en 200m rennen. Daarna hebben we nog wat gekletst en gezwommen waarna het alweer tijd werd om weer terug te gaan richting Uden. Al met al heb ik het als een zeer geslaagde dag ervaren.

Geschreven door: Jacobine

In de middag na de examens werd een activiteit georganiseerd om het trainen voor een diploma gezellig af te sluiten. Alle leden die getraind hadden voor een diploma waren hiervoor uitgenodigd en een groot gedeelte was ook aanwezig op een zeer zonnige dag.

Er stonden verschillende activiteiten op het programma. De groep werd verdeeld in groepen van de diploma’s waarvoor zij getraind hadden en in die groepjes werden kleine waterhulpverleningscassusen uitgevoerd, werden een aantal EHBO-vaardigheden geleerd en konden leden een ronde op de TinnSilver meevaren. De middag was niet lang, maar zat wel vol met activiteiten die door alle aanwezigen erg enthousiast uitgevoerd werden. Ook een aantal ouders, die mee waren gegaan als chauffeur, zetten zich in als bijvoorbeeld slachtoffer.

Wij kijken terug op een erg geslaagde activiteit, en dat is vooral door de enthousiaste deelname van veel leden. Bedankt voor jullie gezellige aanwezigheid!