Op 21 oktober 2023 deden een aantal leden vanuit Reddings Brigade Uden mee met het NK SERC. In totaal deden er 15 senioren teams en 4 junioren teams mee. Uden deed mee met de volgende teams:

Uden senioren 1: Jacobine, Sander en Sonja met Iris als leider

Uden senioren 2: Michael, Cas en Max met Annelin als leider

Uden senioren 3: Nicky, Timo en Rowi met Laura als leider

Uden junioren: Ziva, Amber en Jur met Tijmen als leider

SERC houdt in dat je binnen een korte tijd een ongeval moet oplossen. Het ongeval bestaat uit een scenario met verschillende soorten slachtoffers. Voor iedere hulpverlening krijgt ieder team een bepaald aantal punten. Maar ook de leider krijgt voor het aansturen zelf punten. De wedstrijd bestaat uit 2 voorrondes waarvoor ze 2 minuten de tijd hebben. De beste 8 teams van de voorrondes gaan daarna naar de finale, waarbij vaak het hele bad gebruikt wordt. Het ongeval is dan ook vaak iets ingewikkelder en de teams krijgen dan 3 minuten de tijd. Slachtoffers moeten dan niet alleen geholpen worden met uit het water halen, maar vaak zit er ook EHBO bij, wat zwaarder wordt gerekend bij de senioren dan bij de junioren. Na de finale kan zowel de leider een medaille krijgen als het team.

We werden om 12 uur verwacht in Zevenaar, waarna we ons moesten aanmelden, omkleden en gelijk in afzondering gaan. Dit hield in dat we moesten blijven wachten in de kleedruimtes en niet naar het zwembad mochten gaan of op een plek waar je zicht had op het zwembad. Wij mochten niets van de scenario’s van te voren weten, dus telefoons moesten uit of worden ingeleverd en contact met mensen van buiten de afzondering was ook verboden om iedereen gelijke kans te kunnen geven.

Na de twee voorrondes kregen wij te horen welke teams door zouden gaan naar de finale. Dit waren 2 senioren teams van Uden en het junioren team. Helaas was dat niet het team waar ik in zat, wij hadden namelijk de 14e plaats behaald. Dit betekende dus dat wij voor de finale plaats mochten nemen op de tribune. Nadat we eerst keken naar de junioren teams en daarna de twee senioren teams was het tijd voor de medaille uitreiking. Uden ging dit jaar niet met lege handen naar huis. De junioren werden namelijk 1e met zowel het team als leiderschap. Dit doordat zij zeer sterk en goed het finale ongeval oplosten en als enige team bij de junioren een loodzware pop van de bodem haalden en op de kant kregen. De bodem van het zwembad was hierbij 4m diep. Daarnaast hadden ze ook alle andere slachtoffers goed en veilig op de kant.

Na de diploma uitreiking was het tijd voor iedereen om om te kleden en daarna weer terug te gaan naar Uden. Eenmaal terug bij de loods hadden we pizza gegeten. Ondanks dat ons team niet in de finale stond hadden wij wel een leuke, gezellige en leerzame middag gehad en zou ik gerust wel vaker mee willen doen en ik geloof ook de rest van de teamleden.

In het eerste weekend van Oktober was het weer zover: Festyland! En Heerlijk Hemelrijk Festival. En wat was het weer een feest. We hadden goed weer, een leuke crew, en jazeker: we hadden ook zwemmers!!

Voor mij begon dit festijn natuurlijk al wat eerder dan dat de poorten van het terrein opengingen. Eerst zorgen dat alle spullen in top conditie zijn. Dan moet al dat spul ook naar het terrein gebracht worden. De boot moet te water gelaten worden. De pakken en portofoons naar de EHBO tent. (omdat we via EMS werken, krijgen we een stukje in die tent voor onze spullen) Maar daar stond ik gelukkig niet alleen voor. Ik heb goede hulp gekregen.

Dit jaar hadden we helaas een flink stuk strand wat afgezet wat met hekken voor publiek. Wij moesten daar wel een oogje in het zeil houden, want er zouden mensen via een tent daar kunnen komen. Maar dat mocht de pret gelukkig niet drukken. Ik weet zo niet meer precies wanneer er mensen zijn gaan zwemmen, maar het waren er 7 in totaal dit jaar. Deze zijn netjes door onze mensen uit het water geholpen en naar de EHBO gebracht voor controle. (Weetje: als je bent gaan zwemmen, krijg je ook nog een standje van de beveiliging.) Voordat we het goed en wel wisten, was het alweer zondagavond. En toen hebben we meteen de pakken en portofoons weer ingeladen, zodat ik deze thuis schoon kon maken en opladen.

Op maandagavond hebben we de boot er nog uitgehaald. Ik was alleen vergeten om dit bij de beveiliging te melden. Zij kwamen ons achterna, op zijn vouwfietsje! Ik heb weer genoten van dit lang, maar mooi weekend. Hopelijk zijn er volgend jaar nog wat meer leden, die 1 of meerdere shifts mee kunnen draaien. Het is echt gezellig!

In het week van 16 september kreeg Reddings Brigade Uden een uitvraag om mensen te kunnen leveren om te helpen bij de bewaking bij Mud Masters in Biddinghuizen op zondag 24 september. Mud Masters zou plaats vinden op het terrein rondom Walibi Holland, wat veel groter bleek te zijn dan ik dacht. Bij navraag aan de gekwalificeerde leden waren er uiteindelijk 4 man die konden en interesse hadden. Dit waren Nicky, Jesse, Jacobine en ikzelf en alle 4 de leden waren nodig om de bezetting rond te krijgen.

De informatie vanuit de organiserende Brigade was dat we ieder een fluitje, een wetsuit en een droogpak mee moesten nemen, al hadden wetsuits bij de meeste obstakels wel de voorkeur. Dit werd een uitdaging aangezien een aantal van ons de dag ervoor een training met de Rescueboard hadden en de wetsuit mogelijk niet droog was. Maar toch werden de spullen ingeladen inclusief porto’s en reddingsmiddelen en zo vertrokken wij gepakt en al op de zondag rond 6:30 uur vanuit Uden naar Biddinghuizen.

Eenmaal daar aangekomen werden we hartelijk begroet door iedereen en kregen we de obstakelindeling te horen. Wij stonden met 4 man bij twee obstakels die dicht bij elkaar lagen en redelijk aan het begin van het parcours. Dit waren obstakel 2 “Brain Freeze”, waarbij deelnemers vanaf een glijbaan in een ijsbak terecht kwamen en obstakel 10 “Monkey Bars”, waarbij deelnemers aan een klimrek boven een waterbak de overkant moesten bereiken. Bij ieder obstakel zou ook een leerling van de VEVA-opleiding (een soort militaire opleiding) staan die zou zorgen voor de communicatie zodat wij ons konden focussen op de veiligheid.

De dag verliep voorspoedig en veel deelnemers kwamen goed en zonder grote incidenten door de obstakels heen. De naam Mud Masters deed zijn naam eer aan, aangezien de deelnemers vrij snel na de ijsbak al helemaal onder de modder zaten en gedurende de run nog meer modder tegenkwamen.  Aangezien de ijsbak vrij in het begin lag kwamen de meeste deelnemers nog relatief schoon aan, maar bij de Monkey Bars zaten de deelnemers al zo erg onder de modder, dat je soms nog niet eens de kleur van hun kleding kon herkennen. De dag was leuk en het was ook zeer leerzaam om een keer bij een andere Reddings Brigade mee te helpen en kijken bij een obstakel run hoe zij het organiseren. Als het mogelijk is zou ik volgend jaar graag weer terug gaan.

Afgelopen zaterdag 26 en zondag 27 augustus 2023 vond er weer de Obstaclerun Buffelrun plaats. Ook Reddingsbrigade Uden was weer aanwezig samen met Reddingsbrigade Veghel om de veiligheid op en rond het water te waarborgen. Hieronder de ervaring van een van de leden.

Zaterdag 26 augustus heb ik deelgenomen aan de buffelrun. Dit is een obstakelrun waarbij je onder weg diverse obstakels tegenkomt zoals; klimmuur, ninja ramp, ijskoude waterval en je uiteindelijk eindigde met een grote glijbaan. Onderweg kom je bij alle waterobstakels leden van de reddingsbrigade tegen. Het is dan super leuk om even een praatje te maken en wat uit te rusten

De zondag heb ik zelf meegeholpen bij de bewaking van diverse obstakels, de waterval en bij een balken en touwenbrug. Je let er vooral op dat mensen niet vallen of helpt de mensen die oververmoeid zijn. Gelukkig is er niet al te veel gebeurd.

Helaas heeft de organisatie alle waterobstakels tijdelijk moeten sluiten vanwege de onweer, maar dat was van korte duur. We hebben op de Buffelrun een super leuk en gezellig weekend gehad.

Op zaterdag 15 juli vond er een trainingsdag plaats voor de Junior Lifeguards, Lifeguards en Lifeguards schipper in opleiding. Tijdens een eerdere vooraankondiging werd gevraagd of wij beschikbaar waren op zaterdag 15 juli tussen 00.00 uur en 22.00 uur. Na aanmelding voor deze dag, was dit ook alle informatie die we vooraf hadden.

Om 04.00 uur werd ik als contactpersoon wakker en kreeg ik een melding van een vermissing op de Kraaijenbergse Plassen, met het verzoek daar om 06.00 uur te zijn. Nadat ik iedereen uit hun bed had gebeld, hebben we verzameld bij de loods en zijn we richting de Kraaijenbergse plassen vertrokken. Daar hebben we een looppatrouille en een vaarpatrouille opgestart en werd al snel het slachtoffer gelokaliseerd. Na een reanimatie van een uur, waren we op de plek gearriveerd waar de ambulance kon komen en hebben we het slachtoffer overgedragen. Daarna begon de vaartocht met bestemming onbekend. Onderweg hebben we nog een oriëntatieopdracht gedaan waarbij ieder individueel een kaart moest tekenen die de schipper daarna kon gebruiken om naar de (aangegeven) locatie van een slachtoffer te varen. Bij aankomst op deze locatie werd een man aangetroffen die zijn auto kwijt was en onze hulp nodig had. Na afronding van deze casus zijn we verder gevaren en hebben we onderweg nog een bootje gesleept waarvan de dubbele bodem was volgelopen met water. Nadat de bodem weer leeg was en meneer onderweg, was het tijd voor lunch! Na de lunch zijn we verder gegaan en na een aantal sluizen zijn we rond 18.00 uur in de haven van Veghel aangekomen.

Het was een lange en vermoeiende, maar zeer leerzame dag! Bedankt voor de organisatie.